تا %60 تخفیف خرید برای 7 نفر با صدور مدرک فقط تا
00 00 00
بهروز   سیروس زاد

چرا بیشتر افرادی که به توسینسو می آیند فقط برای رفع مشکل است ؟

من حدود یک سالی هست عضو وب سایت بی نظیر ITpro هستم و چند تایی هم ویدیو و مطلب آموزشی به اشتراک گذاشتم ...اما واقعا آمار خرید و بازدید ها اصلا با هم جور در نمیاد یا اینکه مثلا افرادی که دوره ها رو میبینند ناقص و در حد یک تا چند قسمت هست... که در بعضی مواقع انگیزه من رو هم برای آموزش دادن مطالبی که بلد هستم از من میگیره ایراد کار کجاست شاید من دارم مطالبی که همه بلدن رو آموزش میدم شاید همه استادن و ما خبر نداریم....

یا اینکه مثلا شخصی رو دیدم که اومده سوال گذاشته جوابشو گرفته یکساله دیگه اصلا در سایت فعالیت نکرده و رفته ..به نظر شخص من ما مهندسان IT در ایران داریم یک راه غلط رو میریم که آخرش تبدیل میشیم به مصرف کننده های علم مهندسان سایر کشور ها نه اینکه خود تولید علم داشته باشیم .... و دلیل اون هم این هست که آموزش هایی که میبینیم شده مقطعی و رفع تکلیف و نیاز و هیچ چیزی رو اصولی و از ابتدا تا انتها آموزش نمیبینیم ..

تا نیازمون بر طرف شد مثلا فلان سرور رو در فلان سازمان راه انداختیم دیگه سراغ بقیه مطالب مربوطه هم نمیایم و دل خوش میکنیم به حقوق های ماهی 1 تومن... خب چرا اینطور شده شاید من دارم اشتباه برداشت میکنم ...لطفا دوستان بیاید و نظرات خودتونو بگید شاید این مطالب یه تلنگر باشه واسه افراد دلخوش به ماهی 1 تومن و بیخیال....

وب سایت توسینسو

 

لذت یادگیری با توسینسو
به عنوان شخصی که مدت هاست از سایت توسینسو استفاده می کنم باید بگم که واقعاً یکی از بهترین مرجع ها برای ارتقاء دانش شخصی هست. دوره های سایت، راهکارها و مطالب، همگی عالی هستند.

درود به مهندس سیروس زاد عزیز!

عارضم به حضورت این مشکلیه که منم اتفاقا شدیدا باهاش درگیرم و کاملا باهات موافقم. به نوبه خودم چندتا نکته رو واجب میدونم که راجع به پرسشت عرض کنم:

1. به نظر من بزرگترین مشکلی که توی بحث IT تو ایران داریم مقوله سازمان یافته نبودن اون هست. هنوز بحث IT و به خصوص شبکه و این چیزا تو ایران هدفمند نشده و من فک میکنم بزرگترین دلیل عدم استقبال همین باشه. ما شرکتا و ارگان های زیادی رو داریم که هنوز خیلی از کاراشون مبتنی بر کاغذبازی و این مسخره بازیاست، و این در حالیه که دنیا تقریبا از سال 2000 به بعد دیگه پروسه کاغذبازی و مهر و امضا گرفتن از فلان شخص رو کنار زده و به سمت دنیای مدرن IT پیش رفته و تمام کارها بر پایه IT و کامپیوتر و این چیزا هستن. پس به نظر من اولین مشکل اینه که دولتمردان ما هنوز گویا علاقه ای به کوچ کردن به سمت دنیای مدرن ندارن، و اگه این اتفاق بیفته خب قطعا خیلی مشاغل جدید مبتنی بر IT رو میتونه ایجاد کنه. پس اولین مشکل عدم استقبال و بحث به روز نبودن دولت های ایران طی سالهای اخیر بوده و هست.

2. متاسفانه یه مشکل که بین خیلی از ما ایرانیا وجود داره و شامل اعضای ITPRO هم میشه اینه که کلن فرهنگ ایرانی عادت به ناتموم گذاشتن کار داره، من تا الان خیلی کم شده ببینم یه پروژه تو این مملکت از صفر تا صد و بر اساس اصول مهندسی به پایان برسه، یه مدت پیش میره، سالها میخابه، باز یه مدت پیش میره و در نهایتم اون چیزی که باید و شاید از آب درنمیره. دقیقا این موضوع توی ITPRO هم صدق میکنه. خیلیا استارت دوره خاصی رو باهات میزن، اما به دلیل همون فرهنگ مریض احوالی ک ما داریم بیخیال ادامه کار میشن و خدافظی میکنن. این رو من توی دوره هام به کَرات و دفعات دیدم. یه دوره که کلید میخوره با استقبال و به به و چه چه شروع میشه، اما همین که چند جلسه جلو میره مردم بیخیال میشن. گرچه اون اوایل فک میکردم ممکنه مشکل از نحوه تدریس من یا فن بیان ضعیفم باشه، اما بعد که به بقیه دوره ها هم توی سایت نگاه انداختم و حتی دوره های افراد سرشناس رو دیدم متوجه شدم این قضیه کلی هست و ربطی به فن بیان یا ضعیف تدریس کردن مدرس یا کلن اینجور مباحث مطلقا نداره.

3. اینم که میفرمایین: "شاید من دارم مطالبی که همه بلدن رو آموزش میدم شاید همه استادن و ما خبر نداریم...." میخام یه مثال برات بزنم که بفهمی مطالبی رو که تو داری آموزش میدی همه بلد نیستن، بلکه باز برمیگرده به فرهنگ مریض احوال ما ایرانیا. ببین من بیشتر از اینکه توی شبکه کار کرده باشم تخصص توی زبان انگلیسی و تدریس اون دارم، جالبه بدونی که توی اون حیطه هم دقیقا به همین شکل و حتی بدتره. یعنی شده که من یه دوره آموزش زبان انگلیسی رو با صد نفر شروع کردم، اما بعد از یکسال و 3-4 ترم آموزش زبان آموزا تعدادشون به یک چهارم و حتی کمتر رسیده، بعد جالبه وقتی مثلا یه زبان آموزا میبینی و میگی چرا دیگه ادامه ندادی یا میگه وقت نداشتم، یا بیشترشون میگن ما فک میکردیم زبان رو میشه تو 6 ماه فول شد، اما اینجوری که میبینیم چندسال باید درگیر باشی تا زبان یاد بگیری بیخیال شدیم. در نتیجه حدس من اینه که یه نفر که میخاد شبکه رو شروع کنه با این دید میاد جلو که مثلا با 10 جلسه خدای شبکه بشه، اما نمیدونه حقیقت اینه که چندین سال باید براش زحمت بکشه و چون متاسفانه هنوز تخصص تو این مملکت ارزش و بهایی نداره در نتیجه میگه بیخیال! تا همین حد بلدم کافیه. میخام بگم که ما ایرانیا گویا توی همه زمینه ها یه جورایی خصلت تنبل بودن و کار نکردن رو داریم و فقط مختص شبکه یا دنیای مجازی سازی نمیشه. پس مشکل به نوعی از یه جای دیگه ست. یه حرفو همیشه زدم بازم میزنم: خدا لعنت کنه نفت ایران رو که هرچی بدبختی داریم میکشیم سر همین نفته که داشتیم. اگر نفتی وجود نداشت واقعا زحمت میکشیدیم برای بدست آوردن علم یا پول یا هر چیز دیگه و اینقد الان مفت خور نبودیم.

4. و مورد آخر این که به طور سیستمانیک جامعه و فرهنگ ایرانی نیاز به تغییرات بنیادین داره، چه توی زمینه IT چه بقیه بخش ها. ایران در حال حاضر دارای پتانسیل های بسیار بالایی مثل نیروی جوان هست و میشه توی تمام زمینه ها به خصوص IT ازشون استفاده کرد. چامعه ایران 30 سال دیگه یک جامعه پیر و مسن خواهد بود و اگر از همین امروز فکری به حالش نشه و از الان برای اون دوران توی تمام زمینه ها چاره اندیشی نشه متاسفانه باید بگم که ...

حرف که زیاد بود و نقد هم بسیار زیاد. خیلی راهکار میشه داد، منتها مادامی که سیستماتیک چاره اندیشی نشه وضعیت IT از این بدتر خواهد شد که بهتر نمیشه.

No Legacy Is So Rich As Honesty (William Shekespears) <==> هیچ میراثی بالاتر از راستی نیست (ویلیام شکسپیر)
حمیده سلامی

با نظرات اساتید کاملا موافق هستم و من هم فکر میکنم در ایران از دلایلی که افراد مقطعی به آموزش ها و یادگیری کلا می پردازند این هست که عادت کردند که فقط برای یه چیزی مثله پول مثله نمره مثله به رخ کشیدن دانششون در یک زمینه خاص (حتی اگه خیلی کم از اون بلد باشن) باعث شده که افراد یادگیری مداومی نداشته باشند و شاید به همین خاطر هست که نتونستیم با وجود متخصصین زیاد در حوزه آی تی ایده داشته باشیم و علم تولید کنیم فناوری روز رو تولید کنیم و بیشتر هم مصرف کننده هستیم .

توماس ادیسون: «۱٪ موفقیت انگیزه و ۹۹٪ آن سخت تلاش کردن است.»

متاسفانه ما داریم میریم به سمت مصرف کننده شدن مثل کشور های عربی اما بدون پول در سطح اونها.من در کشور های عربی به زحمت میتونم یه کارخونه ببینم که خودشون تاسیس کردن یا افراد تحصیل کرده اصلا پیدا کنم متاسفانه جامعه ایران داره روز به روز به بیسواد شدن گرایش پیدا میکنه الان اکثر دوست و اشنایان من یا دلال بازارن یا کسبه هستن که فقط دیپلم دارند یا ازین جوجه مهندس بیسوادای مدرک دارهستند یا بچه پولدارای دیپلم ردی که فکر پز دادنو پارتی و این برنامه هان واقعا متاسفم...

با تشکر بهروز سیروس زاد کانال اطلاع رسانی من در تلگرام http://telegram.me/sirouszad/4
عالیه زاری

سلام تقدیم همه عزیزان انجمن.

کم و بیش با نظرات دوستان موافقم اما چیزهایی که به نظر خود من به عنوان یکی از اون آدم هایی که گاهی کار رو نیمه رها میکنه میاد اینهاست:

- دقیقا نمیدونیم دنبال چی میگردیم در نتیجه دوره ای رو شروع میکنیم و بعد میبینیم این نبود اون دانشی که نیاز داشتیم

- خیلی از دوره ها باید عملی در حضور استاد پیش بره و این اتفاق اصلا توی آی تی پرو و یا هر دوره آفلاینی محقق نمیشه. طفلی رو فرض کنید که میخواد یاد بگیره راه بره . از دور بهش میگین دستت رو بگیر به دیوار ، حالا بلند شو و ....میشه واقعا؟!!! خیلی ها دوره آفلاین رو شروع میکنن چند جلسه میرن جلو به هزار زحمت خطاها و عدم تطابق آیتم هایی که در عمل دارن میبینن با اونی که استاد داره میگه رو تحمل میکنن جستجو میکنن با پرسش از این و اون اگر کسی بفهمه مشکل رو ، یه جوری مسئله رو حل میکنن ولی تا کی؟؟؟؟ تا کی لنگان خرک خویش به مقصد برسانیم؟؟؟ به نظرم دوره های آفلاین برای مباحث تئوریک هم حتی عالی نیستن و فقط در حد بسیار خوب میتونن باشن چه برسه به آموزش های عملی.

- ایرادی که دوستان به سیستم نمره و مدرک گرفتن رو قبول ندارم. آزموده شدن برای اطمینان از آموختن هر علمی ضروری هست و باید سیستم نمره وجود داشته باشه. سیستم نمره و آزمون و تحویل پروژه در یک بازه زمانی خاص هم به دانش پذیر انگیزه یادگیری بیشتری میده و وجود محدوده زمانی برای یک تحویل پروژه و یا آزمون اون رو از آزاد بودن در گستره زمانی از حالا تا بی نهایت نجات میده و باعث میشه زودتر کار رو تموم کنه تا نتیجه دلخواه رو بگیره.

کسانی که عاشـق کیفیت اند بیشتر از کسانی که متخصص کیفیت اند باعث بهبود کیفیت می شوند. - پروفسور کندو- کتاب Human Motivation
حمید تهرانی

سلام

برخلاف نظر دوست گرامی prober اقلب دوره های مولتی مدیای اساتید بهتر و شسته رفته تر از کلاس های حضوری همان اساتید هست.

اما مطلبی را که آقایان در نظر نمیگیرن منابع مالی محدود دانش پژوهان هست.بعدم به شما قول میدم بالای 80 درصد کاربرای همین سایت یا بیکارن یا جزو شاغلانی هستن که با حداقل هفته ای 1 ساعت کار دارن.من خودم از اول امسال از تهران آمدم به مشهد میبینم اوضاع کار IT اینجا کلا یا ظاهرا شب هست.

به نظرم غیر از مطالبی که درباره برنامه نویسی و طراحی سایت هست مطالب آموزشی دیگر منجر به خلاقیت پیچیده ای نخواهد شد که حالا بخواهیم بگیم مصرف کننده های علم مهندسان سایر کشور ها هستیم.

این قضیه دلایل خیلی زیادی می تونه داشته باشه و هر کسی طرز تکفر خاص خودش رو داره به براساس این طرز تکفر رفتار می کنه

براساس تجربه ای که طی چندین سالی که توی چندین مجموعه مختلف بدست آوردم این دلایل به نظرم میرسه :

  • نظام رابطه که به جای نظام ضابطه تو اکثر سازمان و شرکت ها وجود داره باعث میشه که افراد به جای اینکه دنبال کسب علم و دانش باشن و به فکر این باشن که سطح عملکردشون رو بالا ببرن دنبال ایجاد رابطه هستند از طریق اون و وصل کردن خودشون به دیگران رشد پیدا کنن.
  • مدیران بی دانش : در خیلی از سازمان ها مدیر و افرادی که تصمیم گیرنده هستند هیچ دانشی در زمینه IT ندارن که باعث میشه که نیروی بخش IT برای گرفتن بودجه و تایید کارهای بخش خودش همیشه با مشکل مواجه باشه و بهمین خاطر خیلی وقت ها میگه ولش کن اینا که نمی فهمن سرویس جدید می خوان چیکار. اما اگه مدیر با تکنولوژی آشنا باشه از بخش IT می خواد که سرویس های جدید و مورد نیاز سازمان رو راه اندازی کنن که در این صورت نیروهای بخش IT مجبور میشن که برن دنبال چیزاهای جدید.
  • بها ندادن به نیروها : ارتقاء سطح علمی کارمندان باید یکی از مواردی باشه که در سازمان ها در نظرگرفته میشه و برای آموزش برنامه داشته باشن.
  • از دست دادن انگیزه : بعضی افراد هستند که خیلی پرشور و با انرژی هستند اما در محیط سازمانی که قرار میگیرن و بعد از یک مدت میبینن افرادی توی مجموعه هستند که کار نمی کنن و دارن مثل اونا حقوق میگیرن و حتی بیشتر مورد توجه هستند. این باعث میشه که به خودشون بگن الکی برای چی تلاش کنم؟
  • نداشتن علاقه به کاری که انجام میدن : مطمئنا که کسی به کاری که انجام میده علاقه نداشته باشه بعد از یک مدت از کارش خسته و دلسرد میشه و برعکس داشتن علاقه باعث میشه که فرد از کارش لذت ببره و همیشه دنبال چالش های جدید باشه
  • نداشتن هدف : بعضی از افراد هستند که اصلا نمی دونن می خوان چیکار بکنن هر روز از یک شاخه به شاخه دیگه ای میپرن و عملا دور خودشون میچرخن
  • نداشتن پشتکار : بعضی از افراد هستند که فکر می کنن که یادگیری دوره ها خیلی ساده ست کافیه که هر قسمت رو بشینن یکبار نگاه کنن در صورتی که باید مطالبی که توی ویدیو آموزش داده میشه و بشینن پیاده سازی کنن و سناریوهای مختلف درنظر بگیرن و خودشون رو به چالش بکشن

غیر از موارد بالا میتونه مواردی هم به خود مدرس بگرده مثلا نحوی بیان ، میزان تسلط روی موضوع ، میزان تجربه در محیط های واقعی ، داشتن برنامه برای دوره و چهارچوب مشخص و ...

کانال اختصاصی من در تلگرام https://telegram.me/ghanbarinetwork

دوره های حضوری و ویدیویی هر کدوم مزایا و معایب خودشون رو دارن و هر کس براساس شرایط خودش میتونه نوع دوره رو انتخاب کنه اما یادگیری مطالب به هیچ عنوان ارتباطی با نوع دوره نداره اینکه استاد حضور فیزیکی داشته باشه دلیل بر یادگیری نیست

یکی از مهارت هایی که دانشجویان بهش توجه نمی کنن مهارت جستجو و توان troubleshooting هست از همینجا به همه دوستانی که می خوان در زمینه شبکه یا هر زمینه ای دیگه ای موفق بشن پیشنهاد می کنم حتما حتما روی این توانایشون کارن توی محیط های اجرایی و واقعی با مسائلی روبرو میشد که توی صدتا کلاس هم شرکت کرده باشید بازم هم براتون جدید خواهد بود و براتون چالش ایجاد می کنه و باید اینو یاد بگیرید که بتونید با استفاده مفاهیم و شرایط شبکه تون موضوع رو بررسی کنید و بتونید راحت در مورد سرچ کنید و اطلاعات کاملی بدست بیارید.

برخی از افراد انتظار دارن که هر چیزی که براشون پیش میاد و بیان مطرح کنن و بایتش جواب بدست بیارن که مطمئنا چنین چیزی نیست و خیلی از مسائل به شرایط شبکه شما برمی گرده پس هیچ کس غیر از خودتون نمی تونه به شما کنه

کانال اختصاصی من در تلگرام https://telegram.me/ghanbarinetwork
پاسخ شما
برای ارسال پاسخ خود وارد شوید.